Banner/logo

  R.G.M.P. Feekes

  Inhoud

vorige
vorige
  terug
1975 Kantoorgebouw met Parkeerkelder voor Provinciale Waterstaat Leeuwarden is terug te vinden in Oeuvre.

1975 Kantoorgebouw met Parkeerkelder voor Provinciale Waterstaat Leeuwarden

Zomer 1975 gereed: Nieuw Kantoorgebouw met Parkeerkelder voor Provinciale Waterstaat en Provinciale Planologische Dienst te Leeuwarden, Opdrachtgever: Provinciale Staten van Friesland.

Provinciale kantoor kolos in Galileër Kerkstraat
LEEUWARDEN — B. en w. van de Friese hoofdstad zullen het provinciaal bestuur bouwvergunning verlenen voor uitbreiding van de griffie en het gebouw van Provinciale Waterstaat aan de Galileër Kerkstraat. Nu staat op deze plaats nog het gebouw van het Friesch Dagblad.
De welstandscommissie is echter niet ingenomen met het plan. De commissie, zo valt uit deze afwijzing af te leiden, vindt dat de schaal van het nieuwe gebouw niet past in dit deel van de binnenstad. Bovendien verdraagt naar haar oordeel ook de materiaalkeuze — betonbouw met grote horizontale betonnen borstweringen — zich niet met de schaal van de omgeving De commissie zal bij haar afwijzing ook het telefoon-kantoor hebben betrokken, dat eveneens als een kolos werkt in dit gevoelige deel van de stad.
De welstandscommissie formuleerde een aantal wensen met betrekking tot de nieuwbouw. Daar stelde het provinciaal bestuur weer zijn wensen tegenover. Het ontwerp van ir. R. G. M. P. Feekes, architect te Tietjerk, is driemaal gewijzigd sedert het tijdstip, waarop hij — ongeveer zes jaar geleden — de opdracht ontving. Ir. Feekes: „De welstandscommissie had van het begin af bezwaar tegen nieuwbouw op de huidige plaats van nat Friesch Dagblad. Maar toen de provincie had besloten, dat er geen nieuw provinciehuis zou worden gebouwd, was de consequentie: uitbreiding in de omgeving van de Tweebaksmarkt."
Wethouder Jan Tiekstra legde er de nadruk op, dat de welstandscommissie uitsluitend een adviserend lichaam is voor b. en w., dat de adviezen zonder meer terzijde kan leggen. Dat is in het geval Galileër Kerkstraat dan ook gebeurd. „Of het gebouw er mooi zal staan, weet ik niet. Dat is erg van iemands persoonlijke smaak afhankelijk," aldus de wethouder. Naar wij vernemen worden nog wel pogingen ondernomen om de deurpartij van het Friesch Dagblad-gebouw, die als monument is gekwalificeerd, elders in Leeuwarden op te bouwen. Het kantorenplan zal omstreeks mei door provinciale staten worden behandeld, nadat een statencommissie eerst nog haar oordeel zal hebber gegeven.
Bron: Leeuwarder courant: hoofdblad van Friesland 14-03-1972


GS leggen de plannen voor: Nieuw gebouw voor Waterstaat en PPD kost negen miljoen
LEEUWARDEN — Gedeputeerde Staten van Friesland leggen de Statencommissie voor financiën en economische zaken een ontwerp-voorstel voor over de bouw van een geheel nieuw gebouw op het voormalige terrein van het Friesch Dagblad tussen Galileër Kerkstraat, Nieuwstraatje en Gedempte Keizersgracht. Hierin zal de Provinciale Planologische Dienst zijn hoofdvestiging krijgen en de Provinciale Waterstaat een belangrijke „overloopmogelijkheid". Er is al een ontwerp gemaakt door architect ir. R. G. M. P. Feekes. De totale kosten worden geraamd op een kleine negen miljoen gulden.
De af te breken panden, die door het Friesch Dagblad verlaten zijn, staan op de Monumentenlijst. Met name de gevel van het pand Galileër Kerkstraat 17 is een in Leeuwarden vrij zeldzaam voorkomend voorbeeld van achttiende-eeuwse architectuur. Het is niet mogelijk gebleken deze gevel op te nemen in het nieuwe geheel. Openbare Werken van Leeuwarden achten het mogelijk de gevel af te breken en elders in de stad opnieuw op te bouwen. Het ministerie van cultuur, recreatie en maatschappelijk werk heeft in principe medewerking toegezegd voor het verlenen van een sloopvergunning voor de bedoelde panden.
Het gebouw zal vier, gedeeltelijk vijf bouwlagen krijgen. De begane grond zal voor een groot deel open worden gelaten. Onder het gehele terrein is een parkeerkelder voor ongeveer zeventig auto's geprojecteerd, die tevens dienst kan doen als publieke schuilkelder, voor ongeveer vierduizend personen, waarvan de inrichting voor honderd procent door het rijk zal worden betaald. Het gebouw zal door middel van een luchtbrug met het tegenwoordige gebouw van de Provinciale Waterstaat verbonden worden.
Wanneer het gebouw dienst gaat doen als hoofdgebouw voor de PPD en dependance voor de Waterstaat, dan zouden bij het in gebruik nemen over ongeveer vier jaar eind 1976 in dit gebouw, tezamen met het bestaande gebouw van de Waterstaat 165 personeelsleden van de Provinciale Waterstaat en vijftig van de PPD gehuisvest moeten worden. Het zal mogelijk zijn nog meer personeelsleden te huisvesten; de indeling is zeer flexibel door het toepassen van verplaatsbare tussenwanden, ook langs de gangen.
Door de nieuwbouw kan dus het huisvestingsprobleem van de Provinciale Waterstaat voor geruime tijd worden opgelost, maar in de drie tot vier jaar, die voor de bouw nodig zijn, moeten er tijdelijke voorzieningen worden getroffen. Voor de afdeling Milieuhygiëne is al een oplossing gevonden aan de Tweebaksmarkt, maar voor andere afdelingen heeft de provincie al een voorlopig huurcontract kunnen sluiten voor de panden Van Swietenstraat 2, 4 en 6. Hier kunnen worden gevestigd de afdelingen wegenontwerpen, verkeer en planologie; in de benedenverdieping van het pand Van Swietenstraat 2 kan de afdeling electrotechnisch onderhoud van de landmeetkundige dienst gevestigd worden.
Bron: Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland 16-05-1972


Ruimere aanblik
Hij verklaarde voorts dat de gemeente Leeuwarden vrij zware eisen had opgelegd in verband met het parkeren. Aan de bereikbaarheid van het gebouw is op bijzondere wijze aandacht besteed, aldus ir. Zandvoort, die van mening was dat de entourage van dit deel van de stad een ruimere en bredere aanblik krijgt dan hij ooit gehad heeft.

De architect van het gebouw, ir. R. G. M. P.. Feekes, deelde mee dat de monumenten onmogelijk in het nieuwe gebouw zijn op te nemen. Bovendien is het noodzakelijk om de huidige bebouwing af te breken, nu er een parkeerruimte onder het gebouw is geprojecteerd, waarvoor nieuwe fundamenten moeten worden gelegd. In overleg met de gemeente is de optimale hoogte vastgesteld: intermediair tussen het PTT-kantoor en de lagere bebouwing. De heer Feekes sprak de verwachting uit dat van die lagere bebouwing op den duur nog wel wat zal verdwijnen, onder meer de school aan de Keizersgracht.

Verscheidene commissieleden bleken sceptisch tegenover het nieuwbouwplan te staan. De heer Jasper D. Boot (PAK) vroeg zich af waarom het gebouw juist op deze plaats in de binnenstad moet verrijzen. Buiten de stad zou, zo zei hij, een gemakkelijker bereikbaar geheel worden. De heer Van den Berg twijfelde eraan of een particulier er net zo in zou slagen als de provincie om een afbraakvergunning van Monumentenzorg te krijgen. Hij waarschuwde ook voor het feit dat tot de Kroon toe procedures aanhangig kunnen worden gemaakt indien men het niet met afbreken van de monumenten eens is. Voorts zullen, aldus de heer Van den Berg door de bouw aan- de Galileeër Kerkstraat precedenten worden geschapen. „De AGO heeft net een straat afgebroken die weliswaar geen monument was, maar hoe staat het straks met de Kleine Kerkstraat?" vroeg hij zich af.

Verder wilde de heer Van den Berg weten wat er zal gebeuren als dit gebouw volledig bezet is en er toch moeten worden uitgebreid. „Wat dan? Toch naar de rand van de stad?" vroeg hij. Hij wenste ook geïnformeerd te worden over de argumenten van de Leeuwarder welstandscommissie die bezwaren tegen de bouw had ingebracht: „Is het standpunt van deze commissie geweigerd? Wat waren de argumenten van b. en w. van Leeuwarden om toch door te gaan ondanks het conflict met de schoonheidscommissie?"

De heer Gerrit Gerritsma (GPV) zat over de toekomst in. Wat te doen als er weer uitbreiding moet komen? De heer Wartena achtte het hele gebouw een statussymbool. Hij had uitgerekend dat er voor ƒ 70.000 per personeelslid gebouwd zou worden. „In aerdich bungalowtsje. Mar wy moatte fan dizze djüre gebouwen óf," verklaarde hij. Hij stelde voor het gebouw niet in Leeuwarden te plaatsen, maar in bijvoorbeeld Akkrum. D'66-er Geart van der Zwaag wilde ook iets weten over het conflict met de schoonheidscommissie en vroeg ook „hoe differentierre luksueus it personiel sitte sil".

Gedeputeerde Van Krevelen zei in zijn antwoord dat reeds in 1966 door hot toenmalige college is gedacht aan verplaatsing van de provinciale gebouwen naar de rand van de stad. Met het oog op de enorme kosten is men daar toen van afgestapt. Omdat PPD en PWS zo dicht mogelijk bij de griffie moeten zitten is men toen in eigen omgeving gaan rondkijken en zijn de gebouwen van het Friesch Dagblad gekocht, evenals garage Boelens. „Misschien kunnen we in de toekomst nog enkele gebouwen bemachtigen," aldus de gedeputeerde. Wat eventuele uitbreiding betreft zei de heer Van Krevelen: „We kunnen nu een behoorlijke tijd vooruit."

Ir. Zandvoort lichtte toe dat in het structuurplan voor de binnenstad van Leeuwarden de hele omgeving yan de Galileeër Kerkstraat bestemd is voor openbare gebouwen. De bezwaren van de gemeente bij de eerste plannen richtten zich tegen een eventuele uitbreiding van het te bouwen kantoor aan de Oosterkade. „De bebouwing aan de Oosterkade wil men in die schaal laten staan. Dat is een grote concessie van ons geweest," zei hij. De heer Zandvoort meende dat Provinciale Waterstaat in ieder geval wel twintig jaar vooruit kan met de nieuwbouw. „Verder zijn er nog andere panden in de buurt, de school bijvoorbeeld — er zijn legio mogelijkheden om over twintig tot vijfentwintig jaar terecht te kunnen," zei hij. Op een vraag van de heer Van der Zwaag antwoordde hij dat de éénprocentsregeling voor kunstenaars van toepassing zal zijn.

Architect Feekes vond een idee van commissielid Van den Berg; om winkeltjes op de begane grend van het kantoorgebouw (dat op palen komt te staan) te vestigen „erg leuk", maar hij voorzag moeilijkheden met de bevoorrading. Bovendien moet een gedeelte van de begane grond beschikbaar blijven voor eventuele uitbreiding van de kantoorruimten. „Ik heb daar eens voorzichtig naar geïnformeerd en dat krijgen we wel voorelkaar," zei hij. Hij veronderstelde dat de welstandscommissie bij b. en w. van Leeuwarden bezwaar had gemaakt tegen de bouw omdat het een verkeersaantrekkend object is. Nadat besloten was tot een vervolg op de vergadering, stelde commissievoorzitter Arie de Geus voor dat dan in tweede instantie zal worden gesproken en daarna tot conclusievorming zal worden overgegaan.
Bron: Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland 25-05-1972

Drs. Lammert Hilarides hees driekleur op hoogste punt van Waterstaatsgebouw
Ir. Zandvoort: „Gebouw valt toch wel goed in omgeving, vinden wij"

LEEUWARDEN — Onder plechtig trompetgeschal van de heer Kees Lautenbarh uit Warga, een van de werkers aan de bouw, heeft gedeputeerde drs. Lammert Hilarides vanmorgen op het dak van het skelet van het nieuwe gebouw voor de Provinciale Waterstaat de Nederlandse driekleur gehesen. Het hoogste punt van de bouw (ruim 25 meter) was bereikt. Terwijl de heer Lautenbach het Frysk Folksliet speelde, hesen andere werkers aan de bouw de Friese vlag. Een korte plechtigheid, die was voorafgegaan door een toespraakje van de hoofdingenieur-directeur van de Provinciale Waterstaat, ir. Han Zandvoort. De heer Zandvoort sprak over de traditie bij het bereiken van het hoogste punt van een nieuw bouwwerk en over de waardering die de provincie verschuldigd is aan de mensen die er voor hebben, gezorgd, dat zo precies het bouwschema kon worden aangehouden. Die waardering werd later ook gestalte gegeven in de vorm van een envelop met inhoud. De heer Zandvoort vroeg ook de aandacht voor de medewerwerking, die van alle ??? is gegeven. In het bijzonder dacht hij daarbij aan de omwonenden die veel overlast van de-bouwaktivileiten hebben moeten ondervinden onder meer geluidsoverlast. Hij noemde hierbij vooral de PTT, de directe buurman. "En wij zelf misschien, maar per slot van rekening wordt er voor ons gebouwd, dus we mogen niet klagen". Er is van veel kanten bezwaar geuit tegen de bouw van zo'n groot gebouw in juist deze omgeving, „maar toch," aldus de heer Zandvoort, „ben ik er nu wel blij mee. Naar onze smaak valt het nu al qua kleur en omvang, toch wel goed in deze omgeving, het voldoet hier wel. En ik geloof, dat wij hier met veel plezier zullen werken. Het ligt in de bedoeling, dat het gebouw in juni volgend jaar betrokken kan worden en, aldus de Heer Zandvoort. „het ziet er wel naar uit op dit moment, dat dat gehaald zal worden, misschien zelfs wel iets eerder. Na de korte bijeenkomst op het winderige dak waarbij de medewerkers aan de bouw aanwezig waren, waar gedeputeerde Hilarides met zijn gezelschap nog een rondgang door het nog kale gebouw, waarbij tal van deskundigen — onder wie architect ir. R.G.M.P. Feekes en de constructeur ir. J. Fontein — zorgden voor een heldere uitleg. OP de eerste verdieping was een kamer ten dele ingericht, opdat de mensen die er in de loekomst in moeten werken, een kleurkeus kunnen maken.
Bron: Leeuwarder courant : hoofdblad van Friesland 19-09-1974

Commissaris opent Waterstaatsgebouw
LEEUWARDEN — Gistermiddag heeft de commissaris der koningin in Friesland het nieuwe gebouw voor de Provinciale Waterstaat officieel geopend. Het gebouw, dat in een kwetsbare omgeving is geplaatst, biedt huisvesting aan de meeste ambtenaren van deze dienst. In het gebied stonden onder meer twee panden die op de Monumentenlijst staan, waarvan de gevel van het gebouw waarin vroeger het Friesch Dagblad gevestigd was, bewaard is gebleven om elders weer opgebouwd te worden. De architect, ir. Rudolf G. M. P. Feekes uit Tietjerk, heeft geprobeerd het moderne gebouw niet al te zeer een inbreuk te laten maken op de omgeving.

Modern gebouw als ,brug' in een oude omgeving Waterstaat voelt zich thuis in zeer „efficiënt" huis
LEEUWARDEN — Gistermiddag beeft de commissaris der koningin in Friesland, mr. Hedzer Rijpstra, het nieuwe gebouw voor de Provinciale Waterstaat aan de Gedempte Keizersgracht geopend. Dit betekent, dat nu deze provinciale dienst in een geheel nieuwe, moderne en veel ruimere omgeving kan werken dan voorheen. De dienst is enige tijd geleden al verhuisd en daarmee zijn de ernstige communicatieproblemen van de waterstaat, die niet verschillende dependances moest werken, verdwenen.

Aan deze problemen herinnerde ir. Han Zandvoort, hoofdingenieur-directeur van de Provinciale Waterstaat, hoewel hij ook "met enige spijt, nostalgie zelfs", sprak over het nu verlaten gebouw aan de Tweebaksmarkt. Een gebouw met een geschiedenis, een gebouw dat eens zelfs dienst heeft gedaan als ambtswoning van de toenmalige burgemeester Patijn van Leeuwarden, waarin zelfs een pettenfabrikant gehuisvest is geweest en dat werd gebouwd voor de bankiersfamJlie Gratama, zoals de commissaris der koningin onthulde.

Maar, aldus de heer Zandvoort, de dienst zit nu in een gebouw, waar hij zich thuisvoelt. Hij bracht dank aan een ieder, die aan de totstandkoming van dit gebouw heeft meegewerkt. Niet alleen aan het bouwteam, de ontwerper en de adviseurs, ook aan de bouwers, die er aan hebben meegewerkt, dat in moeilijke omstandigheden dit gebouw toch binnen korte tijd gerealiseerd kon worden.

De commissaris der koningin vergeleek in zijn openingstoespraak de taak van de provincie op dit moment met die van omstreeks honderd jaar geleden. Er is in die tijd veel veranderd, met name ook bij de waterstaat. In 1875, aldus de commissaris, begon de Provinciale Waterstaat met drie man. In 1947 waren er al 154 bij deze dienst werkzaam en op dit moment telt het personeelsbestand 448 mensen.

De commissaris raakte ook even aan de nieuwe plannen met betrekking tot de bestuurlijke organisatie, waarin wordt gedacht aan 26 provincies nieuwe-stijl. Deze wijziging, aldus de heer Rijpstra, zal tijd vergen, maar men moet daarbij bedenken, dat mogelijk zal moeten worden nagegaan of een nauwere verwevenheid en integratie tussen de diensten van een provincie of gemeente en de griffie (of secretarie) moet worden nagestreefd.

Architect ir. Rudolf G. M. P. Feekes ging in het kort in op de vele moeilijkheden, die de bouw van een modern vrij groot gebouw met zich mee brengt in een oude, zeer kwetsbare omgeving. Er zijn dan ook verschillende mogelijkheden verworpen, vóór tot de oplossing werd gekomen, waarvan het nieuwe gebouw het resultaat is. Er is, zo verklapte hij, ook nog een wens overgebleven: een beter contact met de Oosterkade. „Het gebouw staat nu wat verborgen". Namens het bouwteam bood hij de electrische klokken, die overal in het gebouw al hangen, aan.

De hoofdaannemer Andries Westerbaan sprak namens de aannemers en bouwers. Hij gewaagde van een zeer geslaagde samenwerking op basis van vertrouwen en sprak de hoop uit, dat dit nieuwe gebouw eens in de toekomst op de monumentenlijst zal prijken als bewijs, „dat wij ook nu nog wel mooie gebouwen kunnen maken". Hij bood namens de bouwers een hifi-stereoinstallatie aan, die gistermiddag al. dienst deed.

Het nieuwe Waterstaatsgebouw, waarover zowel in de Staten als in de gemeenteraad van Leeuwarden veel te doen is geweest, omdat het in een zo kwetsbare omgeving moest komen, sluit zo goed mogelijk op die omgeving aan. Het is een groot gebouw, maar de architectuur is zodanig gekozen, dat het niet detoneert in de omgeving. De architect sprak van een „brugfunctie" tussen andere (al bestaande) grote gebouwen in de omgeving en de bestaande kleinschaliger bebouwing. Door toepassing van een bepaalde vorm (Z) en bepaalde elementen is volgens hem een goede overgang bewerkstelligd.

In het gebouw — waarvan de bouw slechts iets meer dan twee jaar heeft gevraagd — vinden zon 140 mensen werk. Het interieur is dusdanig ingericht, dat door verplaatsing van wanden en wat kleinere veranderingen totaal andere functies kunnen worden gediend. Dat was van het begin aan de opzet: een multi-functioneel gebouw. Maar al tijdens de bouw werd duidelijk, dat er slechts één dienst in gevestigd zal kunnen worden en dan nog niet eens in zijn geheel. Een deel van de Waterstaat blijft in het oude gebouw gehuisvest en de Provinciale Planologische Dienst, die aanvankelijk ook in het nieuwe gebouw zou, blijft voorlopig aan de Oostergrachtswal.

Marijke Visser maakte dit eenvoudige beeldje voor de hal van het Waterstaatsgebouw: een meisje, dat uit een kruik water giet in een bloembak, die doorloopt naar buiten.

Oud-gedeputeerde Jan L. Hoogland, commissaris der koningin mr. Hedzer Rijpstra, oud-commissaris mr. Henri P. Linthorst Homan en architect ir. Rudolf Feekes tijdens de rondgang door het nieuwe gebouw.

Adres: Galileër Kerkstraat, Leeuwarden, Friesland, Nederland.

 


Provinciale waterstaat zuidwestzijde


Provinciale waterstaat noordoostzijde


Provinciale waterstaat van boven noordzijde


Provinciale waterstaat kantine

Inhoud R.G.M.P. Feekes omgeving 1975 Kantoorgebouw met Parkeerkelder voor Provinciale Waterstaat Leeuwarden in Leeuwarden.

 
vorige
vorige
  terug